یک چیزی هست به اسم اوردر (order) ترس! سفارشی که باعث ترس و دودلی فروشنده ها یا خریدار ها میشه و پس از تاثیرگذاری، لغو میشه. حجم پول واقعی رو اونجا میشه دید.

خاطره ها چون خاطره اند دردناکن، کاش روزی باز تکرار بشن.

این پست را روزی هزار بار میخوانم. فکر می کنم. زخم های کهنه ام را یکی یکی میکاوم. بعد دنبال راهی میگردم برای آرامش. هر چند برای مدتی کوتاه.

کاش یکی باشه که از من بپرسه حالت چطوره و من بدون هیچ خجالتی بگم، این روزها آرامش ندارم.

با اینکه هفته ای حداقل 6 -7 تا فیلم می بینم، اما مدتی می شد که فیلمی به خوبی parasite ندیده بودم.

خط مقدم مبارزه با کرونا. شهدای سلامت . مانور پیشگیری . طرح ضربتی. سرکوب ویروس ...

- از این ادبیات حالم بهم میخوره.

حقیقتا حق من این نیست که این همه آدم ..س خل دور من جمع شده باشن.

در این سالها یک چیز را خوب یاد گرفته ام. فردایی که انتظارش را دارم، هرگز نخواهد آمد. تنها خواهد گذشت.

هجوم اخبار منفی این روزها خیلی بیشتر از توان من هست. وضعیت فعلی من stack overflow .

دیروز رشت بودم. و همه اش احساس می کردم یعنی ممکنه خانم نیاکانی ، الهام یا قاسم رو ببینم ؟ یک شنبه میرم تهران و دارم باز با خودم رویا پردازی می کنم کاش خانم دماغ عملی، خورشید خانوم، محمد، خانوم آواز خوان، میترا رو میدیدم! یک عمر زمان لازمه تا بعضی از آدمها رو بشه شناخت و صحبت کردن با بعضی هاشون چقدر لذت بخشه و جزو زمانهایی هست که آدم از پیله خودش بیرون میاد.

روزی روزگاری ... آرشیو این وبلاگ لعنتی!

دستگیره پنجره رو سفت چسبیده بودم، باد میزد به صورتم. نمی دونستم من پنجره رو نگه داشتم یا اون منو، تا اینکه رهاش کردم...

ما ترک ها یک ضرب المثل به غایت بی ادبانه ای داریم که خوشبختانه در بسیاری از امورات به بهترین نحوه حق مطلب رو ادا می کنه : "فقط پشت گوشمون مونده !"

هیچی بدتر از کار کردن تا این وقت شب نیست. چون دوران مزخرف 8 ، 9 سال پیش رو یادم میاره... همیشه دلم می خواد برگردم به اون سالها، دوباره زندگی کنم.

نمی دونم چی بگم . فقط یک چیزی مدام توی ذهنم تکرار می کنه : بیچاره مادرش.